Zaryzykowałeś przypadkowe zbliżenie z osobą posiadającą wcześniej wielu partnerów?! Odwiedziłeś Agencję Towarzyską ?! - w następstwie czego pojawiło się w Twoim zdrowiu coś niepokojącego, jakieś dziwne zmiany…Dopadł Cię silny Lęk, że mogłeś zarazić się poważną, groźną, a nawet śmiertelną chorobą – skonfrontuj koniecznie swoje pierwsze objawy…
Choroby przenoszone drogą płciową (weneryczne) są to infekcje przenoszone przez kontakty seksualne. Obejmują one HIV, opryszczkę narządów płciowych, kłykciny kończyste, kiłę, wrzód miękki, rzeżączkę, a także nieswoiste (nierzeżączkowe) zapalenie cewki moczowej i narządów płciowych. Zazwyczaj objawy choroby wenerycznej obejmują charakterystyczną wydzielinę z narządów płciowych, narośla, świąd lub owrzodzenia, guzy w pachwinach, wysypkę skórną i ból przy oddawaniu moczu.
Wczesny okres zakażenia HIV – pierwsze objawy:
U około 50-70% osób średnio w 3-6 tygodniu od zakażenia pojawiają się objawy rzekomogrypowe, występujące również w wielu różnych chorobach. Są to: stany podgorączkowe lub Gorączka, nadmierna potliwość, pobolewanie mięśni i stawów ponadto może wystąpić: wysypka, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych często powiększone są węzły chłonne (co może przetrwać po ustąpieniu innych objawów). Stan ten trwa od kilku do kilkudziesięciu dni. Okres zakażenia bezobjawowego (nosicielstwo HIV):U około połowy osób trwa on prawie 10 lat. Pomimo zakażenia stan chorego jest dobry. Może on prowadzić aktywne życie zawodowe i towarzyskie. Mimo braku objawów klinicznych, dochodzi jednak do postępującego pogarszania się odporności. Objawy ogólne: okresowa gorączka (ponad 38°C);ubytek o 10% masy ciała; powiększenie węzłów chłonnych; okresowa lub przewlekła biegunka (więcej niż 2 wypróżnienia na dobę);nocna potliwość; uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego; Zespół limfadenopatyczny - przetrwałe uogólnione powiększenie węzłów chłonnych: Rozpoznajemy, gdy występują węzły chłonne o średnicy powyżej 1 cm w co najmniej 2 okolicach, poza pachwinami, utrzymujące się ponad 3 miesiące (np. pod pachami, żuchwą, na szyi, karku). W tym okresie częste są nawracające zakażenia skóry, dróg oddechowych i przewodu pokarmowego.
Opryszczka narządów płciowych – pierwsze objawy:
Opryszczka narządów płciowych jest to choroba przenoszona drogą płciową, powodującą pęcherzyki oraz owrzodzenia na skórze okolicy płciowej i odbytu. Objawy opryszczka na skórze pojawiają się, zazwyczaj 4-7 dni po stosunku, czemu towarzyszy bolesność i świąd tej okolicy z towarzyszącym zaczerwienieniem. Następnie dochodzi do powstania małych bolesnych pęcherzyków, które pękają tworząc powierzchowne owrzodzenia z czerwoną obwódką z tendencją do zlewania. Po około 10 dniach owrzodzenia goją się pozostawiając niewielką bliznę. Powyższe objawy często polączone są z ogólnym osłabieniem, gorączką i trudnością w oddawaniu moczu.
Opryszczka objawy u mężczyzn - zmiany najczęściej umiejscowiają się na napletku, żołędzi i trzonu prącia.
Opryszczka objawy u kobiet - na wargach sromowych, łechtaczce, w pochwie lub na szyjce macicy. U obu płci zmiany mogą rozwijać się w okoicy odbytu w wyniku kontaktów analnych. Pierwszorazowe wystąpienie opryszczki jest zdecydowanie najgorsze. Około 40% osób nigdy nie ma powtórnego ataku. Pozostali jednak mają około 4 do 5 nawrotów rocznie. U osób, które mają nawrotową opryszczkę, objawy pojawiają się zwykle po stosunkach seksualnych, opalaniu, po fizycznym lub emocjonalnym stresie. Wirusy opryszczki są bardzo trudne do zwalczania i odporne na działanie antybiotyków.
Kłykciny kończyste to coraz częściej spotykana zarówno u kobiet jak i u mężczyzn choroba wirusowa objawiająca się zmianami zlokalizowanymi na narządach płciowych. Choroba ta uznawana jest za chorobę weneryczną, ponieważ najczęściej przenoszona jest drogą płciową Za wystąpienie kłykcin odpowiedzialne są wirusy brodawczaka ludzkiego (HPV - Human papilloma virus). Okres inkubacji wirusa, czyli czas od momentu wtargnięcia do pojawienia się zmian chorobowych, może wynosić od kilku tygodni do kilku miesięcy lub nawet lat. Pierwotne zakażenie wirusem nie zawsze prowadzi do pojawienia się objawów choroby czyli powstania widocznych kłykcin. Wirus może być obecny w głębokich warstwach nabłonka znajdując się w tzw. stadium utajonym. Wówczas chory nie wie o istnieniu wirusa i nieświadomie staje się źródłem zakażenia dla innych. Pod wpływem różnego rodzaju czynników może dojść do uaktywnienia się wirusa i pojawienia się kłykcin. Kłykciny to brodawki pojawiające się w miejscach intymnych. U kobiet najczęściej występują one ponad tylnym spoidłem warg sromowych większych, na wargach sromowych, w przedsionku pochwy, przechodząc na odbyt, uda i pośladki. Mogą pojawić się również na łechtaczce, cewce moczowej, w pochwie jak również na szyjce macicy. U mężczyzn zmiany występują najczęściej w obrębie worka napletkowego i na żołędzi członka, jak również mogą pojawić się w ujściu cewki moczowej oraz w okolicy odbytu. W początkowej fazie choroby pojawiają się tylko maleńkie różowe wykwity, które przeważnie nie powodują żadnych dolegliwości. Bardzo często zdarza się, że zostają one niezauważone, szczególnie w przypadku, gdy brodawki pojawią się w pochwie lub na szyjce macicy. Takie zmiany może zauważyć wyłącznie lekarz podczas rutynowego badania ginekologicznego. Wraz z rozwojem choroby brodawki narządów płciowych rosną, zlewają się i przybierają kształt kalafiorowatych tworów o zabarwieniu białawym. Najczęściej nie są one bolesne. Kłykcinom najczęściej towarzyszą objawy stanów zapalnych tj. świąd, uczucie pieczenia, upławy, nieprzyjemny zapach wydzieliny pochwowej, krwawienia kontaktowe, plamienia i inne.
Zakażenie kiłą - pierwsze objawy:
Krętek blady wnika do organizmu przez nienaruszoną błonę śluzową lub niewielkie uszkodzenia skóry. W ciągu kilku godzin powoduje uogólnioną bakteriemię. W węzłach chłonnych chorego drobnoustroje pojawiają się już w ciągu pierwszych 24 godzin, a w płynie mózgowo-rdzeniowym już w 3 tygodnie od momentu zakażenia Pierwszym objawem choroby jest pojawienie się niebolesnej zmiany pierwotnej (affectio primaria), której często towarzyszy powiększenie okolicznych węzłów chłonnych. Pojawia się ona średnio około 3 tygodni od wniknięcia patogenu i utrzymuje się około 2 do 6 tygodni. Następnie goi się samoistnie w ciągu 3–4 tygodni. Typowa zmiana pierwotna powstaje jako bezbolesna grudka, która w krótkim czasie ulega owrzodzeniu, z charakterystycznym podminowaniem jej brzegów.
Rzeżączka, tryper, wiewiór – choroba zakaźna, przenoszona drogą płciową, której czynnikiem etiologicznym jest Gram-ujemna Bakteria – dwoinka rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae).
Objawy u mężczyzn: Niekiedy brak objawów. Ból i uczucie pieczenia przy oddawaniu moczu, jeśli zajęta jest cewka moczowa. Gęsta, podobna do ropy wydzielina z członka. W pewnych przypadkach czerwone, obrzmiałe jądra.
Objawy u kobiet: upławy, zaburzenie cyklu miesiączkowego Później zakażenie rozszerza się na cały układ moczowo-płciowy (lub odbyt, gardło), czasem drogą naczyń krwionośnych. Nie leczona prowadzi do stanów zapalnych, powstawania ropni, zapalenia jajowodów i w konsekwencji do bezpłodności, a także zmiany odległych narządów, np.: stawów, serca.
Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej (NGU) jest jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową, będącą przyczyną większości przypadków zapalenia cewki moczowej i szyjki macicy u kobiet, zapalenia cewki moczowej u mężczyzn oraz zapalenia odbytnicy i gardła u osób obojga płci. NGU najczęściej jest wywołane przez Chlamydia trachomatis, rzadziej przez Ureaplasma urealyticum czy Mycoplasma hominis. Co do epidemiologii największą liczbę chorych zaobserwowano wśród osób niezamężnych, poniżej 25 roku życia, które utrzymywały stosunki seksualne z dwiema, lub więcej osobami w ciągu ostatniego roku bez stosowania mechanicznych środków antykoncepcyjnych. Do zakażenia dochodzi podczas kontaktu z błonami śluzowymi zakażonej osoby. U około 75% kobiet oraz 50% mężczyzn przebieg choroby jest bezobjawowy. Z tego powodu wiele z osób nie jest leczona, a tym samym rozprzestrzenia chorobę na dalsze osoby. U mężczyzn objawy zapalenia cewki moczowej zazwyczaj pojawiają się w 7-28 dni po stosunku z chorą osobą i objawiają się uczuciem pieczenia, dyskomfortu oraz wyciekiem ropno-śluzowej wydzieliny z cewki moczowej. Powyższe objawy najbardziej nasilone są rano, kiedy to może dojść do sklejenia brzegów cewki moczowej przez zeschniętą wydzielinę, czemu towarzyszy zaczerwienienie tej okolicy. Na bieliźnie można zauważyć ślady po zaschniętej wydzielinie. W sporadycznych przypadkach przebieg choroby może być ostry, z bólami przy oddawaniu moczu oraz częstomoczem i dużą ilością ropnej wydzieliny. U kobiet do najczęściej zgłaszanych objawów należą upławy, pieczenie podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu oraz niekiedy bóle w podbrzuszu oraz podczas stosunku. Przy zapaleniu szyjki macicy charakterystyczna jest żółtawa, śluzowo-ropna wydzielina
UWAGA! Jeśli sądzisz, że masz chorobę przenoszoną drogą płciową, zasięgnij porady lekarskiej, ponieważ tylko lekarz może rozpoznać i leczyć chorobę. Nie próbuj sam leczyć choroby wenerycznej. Jeśli lekarz stwierdzi u ciebie chorobę weneryczną i rozpocznie leczenie, powinno ono też obejmować twojego partnera lub partnerkę.
Wojciech Surdyk
Ostatnie uaktualnienie: 26-09-2009 00:15
|